تلخ ترین چیز در اندوه امروزمان خاطره شادمانی دیروزمان است

مرد قبیله  ی عزیز این شعر و  واسه من کامنت گذاشته بود. خوشم اومد. گذاشتم شما هم بخونید.
 

من اون تنهای تبدارم
که از عشق تو بیمارم
شب و روزام به یاد تو
تو قلبم خلوتی دارم

امون از درد تنهایی
امون از عشق و رسوایی
تو میگی با منی اما
گمونم دشمن مایی

قسم به عهدی که بستی
قسم به پاکی و مستی
به اون سازی که سوزوندی
تو با من بی وفا هستی

پ ن: این شعر هیچ ارتباطی به زندگی شخصی من نداره.

گفتم یه وقت سو ء تفاهم پیش نیاد.

|+| |دایان | یکشنبه 13 خرداد1386|0:11 |